Ознакомьтесь с нашей политикой обработки персональных данных
  • ↓
  • ↑
  • ⇑
 
Записи с темой: беларускае (список заголовков)
16:58 

…лучше без точно сформулированной цели двигаться вперёд, чем без цели стоять на месте, и уж наверняка гораздо лучше, чем без цели пятиться…
Ў бездарожжа для тых, каму шчасціць,
Дагарае ўначы маё сэрца…

Ты дала мне імгненнае шчасце,
Я табе даў за гэта — бяссмерце.

І калі ты падзякаю, болем
Азарыла мне прорвы сусвету,
Я сказаў:
"Больш, напэўна, ніколі
Мы на свеце не ўбачымся гэтым".

І табе — хай нас людзі рассудзяць —
Я зайздроснай аддзякую доляй:
Ты — ніколі — мяне не забудзеш,
Ты мяне не пабачыш — ніколі.

Ў ноч самоты, і ў цемры магілы
Будзе смага адна тваёй доляй:
Ты забыць мяне будзеш не ў сілах,
І са мною… ніколі.
Ніколі.

Уладзімір Караткевіч.

@музыка: West Side Story — Leonard Bernstein — Finale (Adagio)

@темы: стихи, грусть-тоска, беларускае, Караткевіч

17:53 

всяко-разное

…лучше без точно сформулированной цели двигаться вперёд, чем без цели стоять на месте, и уж наверняка гораздо лучше, чем без цели пятиться…
Сегодня "Юнона". Посмотрим, посмотрим-с.

Таки нашлось время узнать, где эта "Запорожская пл." и как до неё добраться. Оказалось даже сравнительно легко, лишь с одной пересадкой.

А вот написать о книжном всё не хватает времени. Пока напишу лишь, что я таки к середине каникул добрался до программной литературы, и начал с белорусской (о чём не пожалел). Меня даже хватило на выписывание копирование в Ворд цитат из "Дзікага палявання" Караткевіча. И что-то мне подсказывает, что не зря я этим занимался, и будет у нас сочинение/отзыв по этому произведению...

Немножко позитива. :flower:
Иду от бабушки к электричке через парк, перпендикулярно от меня дорожку переходят два мальчика 8-9 лет. Один, восхищенно глядя на меня, говорит: «Ух ты! какая причёска! Большая...» :alles::-D

@темы: Караткевіч, Я, беларускае, книги, мысли вслух, театр, чтобы было

01:04 

…лучше без точно сформулированной цели двигаться вперёд, чем без цели стоять на месте, и уж наверняка гораздо лучше, чем без цели пятиться…
25 ліпеня 1984 года памёр беларускі пісьменнік Уладзімір Караткевіч. Прапусціў я гэту дату, а шкада. 29 гадоў ужо прайшло...
И в этот же день, только четырьмя годами ранее, умер другой Владимир Семёнович - Высоцкий.

Я меж тем читаю "Каласы" Караткевіча. К сожалению, в настроение она мне пока не очень попадает (пока прочитано примерно 2/3 первой книги). Но следует признать, книга хорошая, с особым юмором Караткевіча. Да и историческая тема раскрывается очень хорошо; встреча с Калиновским была для меня полным сюрпризом.
— Нядаўна з Пецярбурга выслалі чалавека толькі за фразу, кінутую ў тэатры.
— Якую?
— Было "Жыццё за цара". Хор спяваў: "После битвы молодецкой получили мы царя". І малады чалавек кінуў уголас: "Говорил же я вам, что драка до добра не доводит".

В продолжение темы Караткевіча. На днях в интернет выложили таки первоначальную версию "Житие и вознесение Юрася Братчика" (по роману "Христос приземлился в Гродно"). До этого был только покромсанный вариант 1989 года. Надо будет как-нибудь посмотреть...

Посмотрел мультик «Меч в камне». Неплохой мультфильм (кстати, последний снятый мультфильм при жизни Уолта Диснея). Замечательный юмор. Неплохая стилистика самого мультфильма, люблю такую. Да и сама подача истории о том, как Артур стал королём, неплоха.
Волк в мульте обалденный, выше всяких похвал. При этом жутко "везучий".
Влюблённые белки – это… не могу описать, классно! Это надо видеть.
Осторожно, белки! Много влюбленных белок!
Понравилось заклинание "хочу на Бермуды!"
— Да, о тебе сложат легенды! Король Артур и рыцари круглого стола!
— Круглого?
— Предпочитаешь квадратный стол?

Маразм тем временем крепчал. Сегодня мне снилась Юнона, которая началась с песни Якубовича «Тольки бровью поведу – девки тают на ходу».:facepalm::alles:

@темы: Караткевіч, Я, беларускае, книги, мнение, мысли вслух, отдых, театр

18:52 

…лучше без точно сформулированной цели двигаться вперёд, чем без цели стоять на месте, и уж наверняка гораздо лучше, чем без цели пятиться…
И опять я в Минске только на день. Уже даже начинаю к этому привыкать.

На днях посмотрел запись спектакля "Кім" Купаловского театра.
Хороший был спектакль. Дударев вообще хорошие пьесы пишет. А эту я где-то 3-4 года назад прочитал в сборнике "Сучасная беларуская п'еса". Хороший сборничек...
Да и пьеса ещё тогда запомнилась своеобразным юмором Дударева.
Но вернёмся к купаловскому спектаклю. Отменная игра актёров (к сожалению, не указаны :(). Интересное решение декораций и стенографии.
Жаль, что убрали из репертуара. Я бы сходил. а может, и не раз. :)

В Купаловском в следующем сезоне, говорят, три премьеры будет. И среди них "Пан Тадэуш" Мицкевича. Надо будет сходить...
И относительно планов на следующий театральный сезон.
Есть желание сходить на "Вечар", "Хам", "Каханне ў стылі барока", "Старамодная камедыя", "Я не пакіну цябе…" в Купаловском. Но в афише на сентябрь есть только один из этих пяти спектаклей...
В театр им. Горького хотелось бы сходить, в театр белорусской драматургии...

Спектакли, как я понял, по Беларусь-3 теперь каждое воскресенье в 22:45. Ну что ж, будем писать. В следующее воскресенье "Эрык XIV" Купаловского.
И пусть в школьном расписании первым уроком понедельника будет физкультура, чтобы я высыпался :gigi:

Чтение "Каласоў" Караткевіча подходит к концу.
Хорошая книга. Правильная. Таких мало.
Я даже умудряюсь выписывать цитаты оттуда. Может, запощу когда-нибудь отдельный пост цитат когда будет время и настроение.

С третьего раза Юнона скодировалась уже, наверное, безукоризненно. Я нашёл таки команду для скрипта, чтобы кодирование начиналось с определённого кадра. И аудио немного получше подогнал.
:sunny:

@темы: театр, мысли вслух, мнение, книги, беларускае, Караткевіч, БГАМТ

16:24 

…лучше без точно сформулированной цели двигаться вперёд, чем без цели стоять на месте, и уж наверняка гораздо лучше, чем без цели пятиться…
1 сентября будет идти "Амністыя" Купаловского, опять в "полуночном эфире". И ничего про неё что-то не находится в Интернете.

С помощью сайта Купаловского установил актёров в записи "Кіма". Кім — Раман Падаляка, Каралёў — Андрэй Кавальчук, Лена — Марына Гардзіёнак, Халдзееў — Аляксандр Падабед. Вот только с ролью Юли сомневаюсь — Святлана Кажамякіна?..

Информации о зачислении в 10-й класс по-прежнему нет. И ходили слухи, что хотели зачислить "своих" в порядке подачи документов. Ну не бред ли, а?

Что-то давно я не постил ни красивых песен, ни стихов. Надо исправлять.
Уладзімір Караткевіч. Роздум

@темы: Караткевіч, Купалаўскі, Я, беларускае, мнение, музыка, мысли вслух, стихи, театр

23:14 

Навеянное

…лучше без точно сформулированной цели двигаться вперёд, чем без цели стоять на месте, и уж наверняка гораздо лучше, чем без цели пятиться…
Вспомнился сборник "Сучасная беларуская п'еса", как-то случайно взятый в библиотеке. Правда, насчёт "сучасная" у меня большие сомнения: книга издана в 2008, а некоторые пьесы написаны в начале 90-х.

И случайно наткнулся на такое:
Уладзімір Сауліч — аўтар п'ес ... «Сабака з залатым зубам» (1992 г.), пастаўленай калектывам тэатра імя Янкі Купалы на «Вольнай сцэне» з народнымі артыстамі Беларусі Стэфаніяй Станютай і Генадзем Аўсяюгікавым у галоўных ролях.

Эх, запись бы... Мечты, мечты И пьеса шикарная, и актёры...

А вообще перечитать надо. Но когда?!

@темы: Купалаўскі, беларускае, книги, театр

00:52 

Ілюстрацыі Валерыя Славука да "Шляхціц Завальня" Баршчэўскага

…лучше без точно сформулированной цели двигаться вперёд, чем без цели стоять на месте, и уж наверняка гораздо лучше, чем без цели пятиться…
Иллюстратор - Валерый Славук.
Сами иллюстрации найдены в издании 1990 года.

Вот форзацы:


Остальные иллюстрации
И ещё две иллюстрации к "Драўляны Дзядок і кабета Інсекта":

@темы: книги, иллюстрации, беларускае

00:17 

…лучше без точно сформулированной цели двигаться вперёд, чем без цели стоять на месте, и уж наверняка гораздо лучше, чем без цели пятиться…
Я таки посмотрел "Памінальную малітву" па творах Шолам-Алейхема.

Гениально. Смотрится на одном дыхании. В конце чуть не заплакал...
Печальная история о судьбе евреев в России в начале XX века. И преподнесена она великолепно. А юмор отменный, только зачастую... какой-то грустный и печальный.

Добра там, дзе нас няма. А паколькі мы паўсюль...

@темы: Купалаўскі, беларускае, мнение, мысли вслух, театр

21:40 

…лучше без точно сформулированной цели двигаться вперёд, чем без цели стоять на месте, и уж наверняка гораздо лучше, чем без цели пятиться…
Я всё-таки отдохнул за каникулы. Во многом благодаря тому, то вторую половину их я провёл у бабушки без ноутбука и интернета.

Я таки дошёл до белорусской литературы.
Почему-то выбор пал на "Альпійскую баладу" Быкава. Хотя и не люблю я книги про войну, но... замечательная книга во всех отношениях. И хороший сюжет, и конец, пусть очень грустный, но... правильный.
Затем был "Сон на кургане" Купалы. Даже и не знаю, что это больше — поэма или драма для театра. Третее действие сильное, четвёртое тоже неплохое. Но в целом... слабенько, ждал большего.
А "на закусочку" я вдруг выбрал "Маці ўрагану" Караткевіча.
Вот тут у меня нет слов. Великолепная пьеса о восстании Ващилы 1763-1764 гг. Первое, что зацепило - это своеобразные замечания Короткевича режиссёру и актёрам, объяснение ситуации в то время, харакетеры актёров и их судьба (в том числе и за рамками пьесы). Уже это настроило на нужный лад. Ну и сама пьеса замечательна. К сожалению, произведение на основе исторических фактов, и поэтому конец печальный — историю не перепишешь.
По замечаниям Короткевича и небольшим деталям видно, что Короткевич довольно хорошо представлял спектакль, который бы получился. Но спектакля нет, а есть фильм 1990 года. Надо будет посмотреть...

Продолжая тему Быкова и "Альпійскай балады". Посмотрел и спектакль Купалаўскага "Балада пра каханне" (Джулия - Аня Хитрик, а вот кто играл Ивана - не знаю...)
По атмосфере спектакль, на мой взгляд, даже превосходит саму повесть. Да, за счёт того, что спектакль и на малой сцене, "выкинуто" много сцен и все герои, кроме Джулии и Ивана. Но... передана сама история. Передана война и история двух людей, случайно на ней встретившихся...
Игра актёров выше всяких похвал.

Ну и завершая тему каникул и беларускага расскажу такую историю.
1 ноября — день всех святых, и на кладбище должен был приехать ксёндз, чтобы свентить могилы. Бабушка отправила меня.
Далее опущен фрагмент, о том как я лишний час ждал ксёндза на кладбище.
Говорить я решил на белорусском. Ксёндз говорил на трасянцы. Под конец ксёндз спросил, не учусь ли я в беларускамоўнай школе. Я ответил, что нет, и спросил, почему он так решил. Он сказал потому, что я говорю на "чыстай беларускай мове". о-О :alles:
Занавес, аплодисменты.

@темы: Купалаўскі, Я, беларускае, книги, мнение, мысли вслух, отдых

22:21 

…лучше без точно сформулированной цели двигаться вперёд, чем без цели стоять на месте, и уж наверняка гораздо лучше, чем без цели пятиться…
Ладно, похвалюсь тут.

Вторая часть "Швейка" Ярослава Гашека на белорусском языке. Издание 1931 года, перевод Крапивы.
Мною распознана четверть исходного DjVu, я же редактировал/оформлял конечный файл.

@темы: Я, беларускае, книги, мысли вслух

18:15 

Ілюстрацыі Васіля Шаранговіча да «Пана Тадэвуша» Міцкевіча

…лучше без точно сформулированной цели двигаться вперёд, чем без цели стоять на месте, и уж наверняка гораздо лучше, чем без цели пятиться…
Ілюстратар — Васіль Шаранговіч.
Цудоўныя ілюстрацыі знойдзены ў выданні 1985 г.

Супервокладка:


А гэта, мне здаецца, партрэт ужо самога Пана Тадэвуша.


Ну і 24 ілюстрацыі...

Сканаваў я.

@музыка: Astor Piazzolla — The Four Seasons

@темы: книги, иллюстрации, беларускае

22:18 

…лучше без точно сформулированной цели двигаться вперёд, чем без цели стоять на месте, и уж наверняка гораздо лучше, чем без цели пятиться…
Вельмі прыгожы спеў на верш Уладзіміра Караткевіча...



Уладзімір Караткевіч. Як сканаю — душа застанецца

@темы: музыка, беларускае, Караткевіч, стихи

18:30 

Обзор документалок. Часть 1

…лучше без точно сформулированной цели двигаться вперёд, чем без цели стоять на месте, и уж наверняка гораздо лучше, чем без цели пятиться…
Находясь у бабушки, начал смотреть документальные фильмы по БТ-3. И записывать.

«Тропой волка».

Красивый и грустный фильм не только о взаимоотношениях людей и волков в принципе, но и судьбе одного волка, прирученного человеком...

«Замки Беларуси».
Фильм про замки Беларуси, их историю. Будет интересен тому, кто ничего не знает про историческую архитектуру Беларуси.

«Евгений Глебов. Свет далёкой звезды».

Замечательный фильм про выдающегося белорусского композитора. Вроде бы ничего особенного, но... красивый фильм. С великолепнейшей музыкой.
Фильм показывали два раза. Первый раз включил случайно, но понравилась программа настолько, что сидел до часа ночи, чтобы записать.
Фильм заинтересовал настолько, что захотелось найти музыку Глебова, послушать... Можно сказать, что свою цель фильм выполнил: заставил заинтересоваться творчеством этого человека...

Музыка из балета «Маленький принц».

«Янка Купала. "...Я адплаціў народу..."»

Цікавы фільм. Здаецца ж, што ведаем пра Купалу. Але было вельмі прыемна паглядзець гэты фільм.

«Мікалай Пінігін. Мяне няма».
Не спадабалася. Зусім. Фільм ні пра што. Такое ўражанне, што далі грошы зняць фільм. Зняць добра не атрымалася, але вырашылі: нешта атрымалася — і тое добра. А ў астатні час паздымаем рэпетыцыі...
А можа гэта я такі дурань і нічога не разумею... :upset:

«Горад Боны і Давыда».

Фільм пра адзін з гарадоў Беларусі (Давыд-Гарадок). Караценька, але пазнавальна.

«Леонард Бернстайн. Размышления»
Интересный фильм про выдающегося американского дирижёра и композитора. Много нового узнал. Не смотреть тем, кто не выносит музыку с дёрганым ритмом.

-----

Яшчэ запісаў (але не паспеў паглядзець) фільм «Беларусь на крыжы вякоў» (2000, 2002), цікавы ўжо тым, што гэта амаль двухчасавы фільм пра гісторыю Беларусі ад часоў Полацкага княства і далей.
Трэба будзе паглядзець.

@темы: мысли вслух, музыка, мнение, кино, беларускае

02:30 

Васіль Быкаў. 90 год таму...

…лучше без точно сформулированной цели двигаться вперёд, чем без цели стоять на месте, и уж наверняка гораздо лучше, чем без цели пятиться…
90 год таму нарадзіўся таленавіты беларускі пісьменнік. Мо нават адзін з самых таленавітых.
Васіль Быкаў.



Народны пісьменнік Беларусі, уладальнік некалькіх прэмій... Але не гэта галоўнае.
Галоўнае тое, што гэта чалавек, які прайшоў праз усю вайну. І амаль ва ўсёй сваёй творчасці Васіль Быкаў спрабаваў распавесці нам пра яе. Расказаць, якой вайна была насамрэч, аб тым выбары, які трэба было рабіць.
У свой час яго не заўсёды разумелі, бо і расказваў ён інакш. Як мог толькі ён.

90 год. Так хутка бяжыць час, і як цяжка не згубіць у віры жыцця самае каштоўнае...

-----

Для тех. кто белорусского языка не знает, с творчеством писателя не знаком.

@темы: книги, даты, беларускае

22:56 

Чорная панна Нясвіжа

…лучше без точно сформулированной цели двигаться вперёд, чем без цели стоять на месте, и уж наверняка гораздо лучше, чем без цели пятиться…
Тыдзень таму прачытаў п'есу Дударава. Ну а сёння пайшоў на спектакль у Купалаўскі.
Акцёры, каб не забыцца: Яравенка, Шпілеўская, Маляўскі, Рудэня, Ельяшэвіч, Кірычэнка, Чарнігін.

Выдатны спектакль. І прыгожы. Менавіта так: прыгожы і сумны.
Цікавыя вырашэнні дэкарацый і змен месца падзей. Шыкоўныя касцюмы, вельмі ж прыгожыя. Музычная афарбоўка адпаведная.
Барбару і Бжэнку грала Юлія Шпілеўская. Грала добра, вельмі спадабалася. Яшчэ адзначу пераход ад Барбары да Бжэнкі, які атрымаўся цудоўна.
А вось наконт Жыгімонта, роль якога выконваў Аляксей Яравенка, таго ж сказаць не магу. Увогуле няблага, але не хапала эмоцый. Скорбі па жонцы, якой няма, але каханне яшчэ жыве. Хацелася б наступным разам пабачыць каго-небудзь іншага, параўнаць.
Кірычэнка падыходзіць роля Мнішака.

Ва ўсякім разе — дзякуй усім за шыкоўны спектакль.

Здаецца, першы спектакль у Купалаўскім, калі былі водящие (цікава, як гэта будзе па-беларуску: тыя, якія водзяць? :-D).
У мяне, здаецца, з'явіліся любімыя месцы ў Купалаўскім (акрамя сярэдзіны партэра на недарагіх спектаклях): 31 і 40 у бельэтажы.

@темы: театр, мысли вслух, мнение, беларускае, Купалаўскі

00:23 

Беларусь на крыжы вякоў

…лучше без точно сформулированной цели двигаться вперёд, чем без цели стоять на месте, и уж наверняка гораздо лучше, чем без цели пятиться…
Я тыдзень-два таму пісаў пра гэты фільм.



Фільм пра гісторыю Беларусі ад часоў заснавання Полацкага княства (да якога моманта - дакладна не ведаю, паглядзеў пакуль толькі 2/3).
Фільм даволі цікавы. Некаторыя "рэстаўрацыі мінулых падзей" атрымаліся цудоўна.
Што не спадабалася — неяк ж занадта часта паўтараюцца некаторыя кадры.

@темы: беларускае, кино, мнение, мысли вслух

01:44 

Апошні шанс

…лучше без точно сформулированной цели двигаться вперёд, чем без цели стоять на месте, и уж наверняка гораздо лучше, чем без цели пятиться…
Пасля доўгага перапынку на БТ-3 зноў паказалі спектакль.
«Апошні шанс» паводле твора Васіля Быкава.



Рэжысёр-пастаноўшчык: Валерый Раеўскі
Аператар-пастаноўшчык: Барыс Герлаван
Кампазітар: Сяргей Картэс

Ролі выконвалі:
Цясленка — Віктар Тарасаў
Паліна Іванаўна — Марыя Захарэвіч
Захар — Мікалай Кірычэнка
Бароўскі — Уладзімір Кін-Камінскі
Мацей — Павел Кармунін
Дар'я — Галіна Макарава
Юлька — Ала Ельяшэвіч
Гатоўчык — Аляксандр Падабед
Зуеў — Аляксандр Мароз
Маер — Аўгуст Мілаванаў
Ксяндзоў — Георгій Маляўскі
Будка — Уладзімір Кудрэвіч
Пяткін — Аляксандр Уладамірскі

Гэта ўжо шмат пра што гаворыць.
Спектакль, безумоўна, варта паглядзець. Быкава на сцэне ўвогуле рэдка ставілі. А тут ставіў Раеўскі з зорнымі акцёрамі.

-----
Свае ўражанні.
Апошні шанс. Для кагосьці — ўзвысіцца перад начальствам. Для кагосьці — выканаць загад начальства. Для кагосьці — паспрабаваць выратаваць людзей. А для кагосьці — проста выжыць...
Моцны і цяжкі спектакль. Хаця спектакль пра вайну і не можа быць лёгкім.
Ізноў здзіўляюся здольнасці Быкава "раскрыць" персанажа. Тут гэта атрымалася шыкоўна.
Добрая ігра акцёраў. Каго хацелася б адзначыць? Усіх. Бо ўзровень акцёрскай ігры тут надзвычай высокі. Але калі адзначаць асобна — Ельяшэвіч (добра атрымалася нязломленая дзяўчынка) і Кудрэвіч (сапраўдны кат!).

@темы: театр, мысли вслух, мнение, беларускае, Купалаўскі

01:17 

Книжный июнь-2014. Часть 1

…лучше без точно сформулированной цели двигаться вперёд, чем без цели стоять на месте, и уж наверняка гораздо лучше, чем без цели пятиться…
Нужно написать сейчас, иначе я не напишу этого никогда. (с)

Что ж, июнь заканчивается, а запасы не меряны, убытки не считаны значит надо подытожить прочитанное.

Джордж Оруэлл, «1984», «Скотный двор».
Нечакана для сябе адкрыў гэтую кнігу. Адкрыў і... паглыбіўся ў яе. Чытаў у перакладзе на беларускую мову, таму і каментарый па-беларуску.
«1984». Я яго чамусьці ўспрымаю як раман-перасцярогу, і ніяк інакш. Бо гэтая будучыня... занадта жорсткая, каб замяніць жыццё.
Так, 1984 год даўно мінуў а да 2050 яшчэ далёка, а большасці з таго, што ёсць у кнізе, няма ў сённяшнім жыцці. Але... свет змяняецца, і невядома, як ён зменіцца наступным разам.
Але вярнуся да рамана і адыйду ад разважанняў. Тут апавядаецца крышачку сюжэта.
Крыху жудасная гісторыя, і, паўтару, успрымаецца менавіта як перасцярога. Раман напісаны ў 1949 годзе, 65 год таму. І, гледзячы у гісторыю ХХ стагоддзя бачыш нейкія супадзенні с падзеямі рамана...
Чамусьці, калі чытаў, узгадаў "Град обреченный" Стругацкіх. Там таксама быў Эксперымент (тое, што адбываецца ў «1984», я не магу назваць інакш: то Эксперымент над чалавекам, над яго магчымасцямі і маральнай моцай) і таксама паказаны шлях героя на розных ступенях, эвалюцыя героя.
«Ферма». Таксама шыкоўны твор, але калі параўноваць з «1984», то спадабалася менш, бо крышачку засталося ўражанне "замалёўка". Сатыра на ўсё наша жыццё, дзе да ўлады прыходзяць неўдзячныя свінні з моцнымі сабакамі, а астатнім прыходзіцца ўпарта працаваць. Жыццё, дзе дасягненні Рэвалюцыі і Паўстання лёгка знішчаюцца тымі, хто прыходзяць пасля яго. Жыццё, дзе дакументы раптоўна могуць быць зменены, а падман і няўдзячнасць пануюць сярод тых, хто дасягнуў вяршыні.
Дзякуй Оруэлу за гэты твор. Скарочаная гісторыя чалавецтва ў невялічкай аповесці пра жывёлаў :-D

to be continued

@темы: беларускае, книги, мнение, мысли вслух

11:30 

На Чорных Лядах

…лучше без точно сформулированной цели двигаться вперёд, чем без цели стоять на месте, и уж наверняка гораздо лучше, чем без цели пятиться…
У чацвер на БТ-3 адбылася, як гэта ні дзіўна гучыць, прэм'ера фільма 1995 г.
Фільм пра Слуцкі збройны чын 1920 г., паводле апавяданняў Васіля Быкава.



Трэба будзе паглядзець, калі будзе вольны час...

@темы: беларускае, кино

01:58 

Хам!

…лучше без точно сформулированной цели двигаться вперёд, чем без цели стоять на месте, и уж наверняка гораздо лучше, чем без цели пятиться…
Вось і скончыўся тэатральны сезон. Скончыўся спектаклем Купалаўскага «Хам», які я паглядзеў другі раз.

Але... пачну здалёк (с).

Нёманская міф мяне зацікавіў (да таго ж я не верыў, што ўсё сыходзіцца да «сколько волка не корми, он всё равно в лес смотрит»), таму вырашыў прачытаць саму аповесць Ажэшкі, тым больш што ніколі не шкодна прачытаць арыгінал. Памятаю, год 5 таму, хацеў узяць у бібліятэцы (рускі пераклад), але мне сказалі, што рана.
Аповесць... проста шыкоўная. Напісана вельмі цікавай мовай, якая захавалася нават пасля перакладу з польскай.
Кніга атмасферная. Перадае тагачасную розніцу паміж саслоўямі, паміж простым людам і выміраючай шляхтай. І вельмі добра перадана прырода. Часам нават здаецца, што за акном шумяць дрэвы, і скрозь гэты шум зрэдку можна пачуць крык "Паро-о-ом!"

Ну а цяпер — наконт самой гісторыі.
Паставіць спектакль па цэлай аповесці — гэта, безумоўна, складана. А яшчэ больш складана поўнасцю захаваць аснову, не паставіўшы нейкую асобную частку аповесці і не змяніўшы сюжэт.
У "Хаме" Гарцуева гэта атрымалася. Але, на мой погляд, згублены не аддана ўвага некаторым дробязям, якія б лепей растлумачылі прычынна-следчую сувязь ўнутрані свет герояў і іх учынкі. Напрыклад тое, што Франка навучыла Паўла чытаць (калі чытаў, быў вельмі здзіўлены); у спектаклі аб гэтым сказана адным сказам Яўдохі. Не поўнасцю раскрыты вобразы Улляны з Філіпам, Яўдохі, Марцэлі. Я разумею, што ўсё ў спектаклі не перадаш; да таго ж жаданне высветліць гэтыя дробязі можа прымусіць каго-сьці прачытаць аповесць. Але мне ўсё-ткі шкада.
Але гэта справа дзясятая.

У спектаклі чамусьці больш звяртаеш увагу на Франку. Так, магчыма, гэта Валянціна Гарцуева настолькі шыкоўна грае, што больш нікога не бачыш; але я сумняваюся.
У кнізе Ажэшкі, хаця і там пэўная ўвага аддана Францы, застаецца месца для "хама" — Паўла. Там ён ўсё-ткі займае належнае яму месца галоўнага героя.
Паўлу не важна, што Франка парушыла клятву. "Хам" будзе спрабаваць змяніць Франку, будзе ўсё дараваць ёй, будзе ратаваць яе з рук урадніка, бо інакш яна патрапіць у Сібір.
Бо ЁН даў клятву, і ЁН будзе трываць яе нягледзячы ні на што.
Вось гэтага, галоўнага, я ў спектаклі не пабачыў. Але, магчыма, я проста няўважліва глядзеў.

Ух, цяжка перадаць зблытаныя думкі...

Цяпер можна пасказаць і пра сённяшні спектакль.
Састаў быў амаль той жа, толькі Белахвосцік замест Талкачовай і Яскевіч замест Рудэні.
Сядзеў на бельэтажы, і таму больш увагі звярнуў на саму сцэну.
Цудоўныя дэкарацыі мне здаецца, я гэта ўжо пісаў мінулым разам. Яшчэ ўразіў крыж: крыж каханню, крыж веры Паўла.
А яшчэ вельмі спадабалася святло, крыху рассеянае. Вельмі прыгожа выглядае; яшчэ зараз падумаў, што стваралі ілюзію святла, якое падае праз лісце дрэў.
І музыка, якая цудоўна падыходзіць да падзей. Адну мелодыю я спадзяюся знайсці, бо велмі ж спадабалася.

-----

Не люблю я пісаць пра гледачоў. Бо амаль заўсёды негатыў. Тэлефонныя званкі — гэта ўжо звыклая рэч.
Вось і сёння. Прыйшлі, пераселі аднекуль, "каб было лепш бачна". А некалькі разоў акцёры выходзілі на край сцэны, які з тых месцаў ня бачны. Як?! Нам, і ня бачна?! Не, гэта абавязкова трэба тэрмінова абмеркаваць! І пляваць, што артысты без мікрафонаў і гавораць ціха. Увесь свет тэатр пачакае...
Потым гэтыя жанчыны, здаецца, зразумелі, што яны трапілі не на той спектакль. Вой, дык гэта таксама трэба адзначыць — шумаценнем паперы, з якой дастаюць цукеркі.
І увё-ткі я ўдзячны гэтым людзям. Што яны сышлі з другога акта.

-----

Лета. Зноў я "наездамі", і зноў безліч падзей (Польшча, балота з галубікай), прачытаных кніг («Тры таварышы» Рэмарка, «Амерыка» Кафкі, «Завальня» Баршчэўскага, перачытаны «Слімак на схіле» Стругацкіх), прагледжаных спектакляў («Каварства і любоў», «Брама неўміручасці»)...
І адсутнасць часу ўсё запісаць.

@темы: театр, мысли вслух, мнение, книги, беларускае, Купалаўскі

Ноги, крылья… Главное — хвост!!

главная