Ознакомьтесь с нашей политикой обработки персональных данных
  • ↓
  • ↑
  • ⇑
 
Записи с темой: театр (список заголовков)
15:34 

По имени Господин

…лучше без точно сформулированной цели двигаться вперёд, чем без цели стоять на месте, и уж наверняка гораздо лучше, чем без цели пятиться…
Сегодня сходил на спектакль «По имени Господин» по Филиппу Лёле, который показывали на сцене РТБД.
Классный, шикарный спектакль. И очень жаль, что последний, ибо, как мне сказала Яна, лицензия у них была на пять спектаклей, и этот был пятым...

Я не знаю, как кратко написать о самой истории. У Господина Greenpeace отобрал его ламу, и он решает доказать миру, самому себе, что может прожить сам, вне капиталистических отношений. И для себя он устанавливает 4 догмата:
1) Бегство исключено
2) Деньги не являются необходимостью
3) Отказ от собственности
4) Свобода — это когда не надо решать

В общем, внятно я сегодня описать историю не в состоянии: попробовал, не выходит. :-D Но проблем поднято прилично, в особенности о современном обществе. И пусть в пьесе реалии немецкого общества, а Господин находит свою свободу в тюрьме... Оно и нас, о поисках внутренней свободы...

Я говорю "браво!" режиссёру Наталье Левановой. :red: Потому что поставлено воистину шикарно: никаких лишных движений и моментов, всё продумано, множество интересных решений, а ритм событий на сцене нарастает с каждой минутой.
То же можно сказать и о сценическом пространстве, музыкальном сопровождении, свете.
Шикарны и актёры. Дмитрий Давидович прекрасен. Елена Гирёнок, Александр Ефремов и Алексей Яровенко тоже играют замечательно, быстро меняя образы.

Собственно, после таких постановок и понимаешь, насколько наш белорусский театр традиционный, что ли. Таких постановок — единицы. А жаль...

@темы: театр, мысли вслух, мнение, РТБД, По имени Господин

00:16 

Сяргей Кавалёў і яго драматаргія. І не толькі яго

…лучше без точно сформулированной цели двигаться вперёд, чем без цели стоять на месте, и уж наверняка гораздо лучше, чем без цели пятиться…
З нагоды адпачынку нарэшце дабраўся да кніг. Неяк так атрымалася, што да драматургіі, беларускай.

Чуць не забыўся. Дзесьці праз месяц пасля прэм'еры «Любові людзей» прачытаў п'есу Дзмітрыя Дагаслаўскага. Таксама добра, але, як і казалі, месцамі больш жорстка. Калі чытаеш яно-та не вельмі, але калі ўявіць гэта сабе не сцэне... Прыгадваю інтэрв'ю драматурга падчас прэм'еры Бібікавай, што гледачы дзесьці яшчэ не гатовыя. І мушу пагадзіцца, узгадваючы цішу ў зале. І змены Гарцуева ў фінале мне таксама спадабаліся. У гэты аўторак пайду глядзець зноў, папярэдне павінен быць іншы склад акцёраў ну і добра, у мяне якраз грошаў няма на кветкі таму складу

Пра «Раскіданае гняздо» я колькі слоўцаў ужо казаў.
Далей "прабяжаў" па драматургічных асновах тых спектакляў РТБД, што ўжо пабачыў.

«Ліфт» Юліі Чарняўскай. Як спадабаўся спектакль (11-га я без кветак Сідаркевіч прыходзіць не збіраюся), то падобнае ўражанне пакінула і п'еса. Адчуваецца прадуманнасць п'есы, магчымага ўвасаблення на сцэне, дробных дэталяў герояў.
Спектакль увогуле пастаўлены блізка па п'есе, але замест двух дзеяў маем адну, з чым я пагаджуся. Некаторыя сцэны пакінута па-за ўвагаю, некаторыя аб'яднаны, і развіццю сюжэта і ўспрыманню гісторыі, як мне падалося, гэтыя змены не нашкодзілі. Адзінае на што хочацца звярнуць увагу — скасаваны вобраз суседкі Ганны Мікалаеўны. Менавіта яна ў п'есе паведамляе мужу і сыну Ганны Мікалаеўны аб існаванні спойлер. Я вось не памятаю, як то ў спектаклі. Ці то сын у прамежку паміж сцэна дзесьці пра гэта даведваецца (што даравальна пастаноўшчыкам), ці то з яго аўтары спектаклю робяць дурня, які пра ўсё адразу не ўспамінае.

«Дажыць да прэм'еры» Мікалая Рудкоўскага. Спектакль, як я ўжо пісаў, прыйшоўся не па майгу густу.
Як аказалася, існуюць дзве рэдакцыі п'есы. Спектакль пастаўлены па першай, я спачатку прачытаў другую (аб чым даведаўся пасля).
Дык вось, п'еса мне неяк спадабалася больш. І тым ліку і акрэсленымі дэкарацыямі :gigi: Большасць змен, што адбылася ў параўнанні з першай рэдакцыяй, мне спадабаліся, І пакуль я не ўспомніў аб наяўнасці дзвюх рэдакцый, я разважаў, чаму змянілі п'есу :) А пасля быў вымушаны праглядзець першую рэдакцыю.
У другой рэдакцыі адбыліся зрухі да спрашчэнне, нейкай баналізацыі дзеянняў герояў. Зменена матывацыя гераінь: у спектаклі Вера проста хоча спасцігнуць тыя адчуванні. У другой рэдакцыі гэта накладваецца на навіну аб тым, што на іх ролі ўводзяць іншых актрыс. Адпаведна і Інструктар спяшаецца скончыць свой "сеанс" з актрысамі яшчэ і таму, што неўзабаве павінен прыйсці наступны "кліент". Дарэчы і ўстаўка Каціных слоў пра "ненароджанага дзіцяці".
Вось аканчэнне першай дзеі якраз-такі ў спектаклі (адпаведна і ў першай рэдакцыі) мне падабаецца больш. Бо таптанне і раскідванне сапраўдных (чытай: бутафорскіх) прадуктаў на тэатральный сцэне... сумніўна выглядае.
Што яшчэ мне ў параўнанні з п'есай падабаецца ў спектаклі — сцэна, калі вера прымушае пакутаваць Лёшу. Тут без каментарыяў.
Я чамусьці не паятую сцэны амаль у канцы, калі Жанчына аддае Каці залатую брошку, проста так. Шкада, істотная рэч.
А яшчэ мне спадабалася канцоўка ў другой рэдакцыя п'есы. Калі адразу пасля прэм'еры Вера вяртаецца да Лёшы, дадому. Калі яна збіраецца пасля прэм'еры сыходзіць з тэатру. І гэтая трактоўка мне бадабаецца значна болей: да Веры прыходзіць разуменне, што аніякія пакуты яе ці блізкіх ёй людзей не вартыя войнаў. І не важна, якія: сапраўдныя ці тыя, што адбываюцца перад пастаноўкаю.
Апошняе, што мне вельмі цікава: словы пра тое, што ролі партызанак у спектаклі ўсяго тры хвіліны, мне прымроіліся ў пастаноўцы, ці што?
Ну і... я вырашыў усё-ткі даць пастаноўцы другі шанец, схадзіць калі-небудзь на другі склад...

Далей быў «Ціхі шолах сыходзячых крокаў» Дзмітрыя Багаслаўскага. Бачыў як спектакль «Тата» ў Купалаўскім (здаецца, ўжо знялі), пасля п'есы вырашыў паглядзець і ў РТБД.
Спектакль у Купалаўскім я ўжо не зусім добра памятаю, але перадапошняй сцэны там не было. А п'еса цікавая...

Застаюцца яшчэ «Тры Жызэлі» Курэйчыка. Цікава будзе прачытаць п'есы-крыніцы іншых спектакляў, хаця б каб вырашыць, ці ісці.

А яшчэ ў студзені я неяк нечакана набыў кніжачку п'ес Сяргея Кавалёва «Сёстры Псіхеі». Вось так — не знаёмы з ніводнай п'есай ці спектаклем паводле п'есы, але набыў. Сам шалёна здзіўлены. :D
А чатыры п'есы аказаліся шыкоўнымі. «Інтымны дзённік», «Вяртанне Галадара», «Сёстры Псіхеі» і «Пан Твардоўскі». Усе спадабаліся, штосьці больш, штось меней. Але спадабаліся ўсе.
Найбольш яскравыя і прыемныя ўражанні пакінулі «Вяртанне Галадара» і «Сёстры Псіхеі». :heart: З нагоды Галадара перачытаў апавяданне Кафкі. Шкада, што п'есу Ружэвіча знайсці не магу... Хацелася б пабачыць пастаноўкі абоіх, але абедзве пастноўскі ў РТБД ужо знятыя, а дзе яшчэ асабліва ў нас іх могуць паставіць?.. Застаецца надзея толькі на запіс...
«Інтымны дзённік» яшчэ ідзе, і я на яго пайду ў РТБД наступным разам, калі будуць паказваць. Мне вось цікава: у прадмове да зборніка Кавалёў зазначае, што ў РТБД спектакль паставілі толькі па першай дзеі. Зараз, мяркуючы па апісанню і ролях, ужо дзве часткі.... Схаджу — напішу, чаго дарма час губляць?
«Пан Твардоўскі»... Зноў гісторыя пра Барбару Радзівіл і Жыгімонта. Але, што радуе, аўтар і сам разумее звышнатуральную ўвагу да гэтай гісторыі. І прапануе іншы погляд на гэтую гісторыю, дзе асобы Жыгімонта, Барбары адыходзяць на другі план, з'яўляючыся як бы часткаю іншай гісторыі. Але па ўвасабленню на сцэне — п'еса складаная. Люстра-партал, старэнне на сцэне на 20 год і іншае... Таму нават лагічна, што ўвасобілі яе ў лялечным тэатры.

Неяк так...
Спачатку я проста збіраўся напісаць пра зборнічак Кавалёва. От і атрымалася — крыху пра Кавалёва і безліч пра іншае. так заўжды.
Але ўсё ж захацелася знайсці і прачытаць іншыя яго п'есы.

@темы: театр, пьесы, мысли вслух, мнение, книги, беларускае, РТБД

02:14 

Раскіданае гняздо

…лучше без точно сформулированной цели двигаться вперёд, чем без цели стоять на месте, и уж наверняка гораздо лучше, чем без цели пятиться…
Сёння схадзіў у РТБД на «Раскіданае гняздо». А напярэданні візіту прачытаў саму п'есу Янкі Купалы. У школьныя гады я неяк спакойна прайшла міма мяне (я ўвогуле не памятую, каб мы яе прахадзілі, але гэта мае праблемы). Цікавая п'еса. Аб выбары кожным чалавекам свайго лёса, шляху.

Спадабаўся мне і спектакль. І хоць фактычна падзеі перанесены да нашага часу, гэта не ўплывае на змест спектаклю. Наадварот, надае нейкай вастрыні і блізкасці матэрыялу.
Афармленне і ўвогуле вырашэнне сцэны мне спадабалася. І музыка Дзмітрыя Фрыгі таксама надае дзеі належную атмасферу.

У спектаклі ў параўнанні з самой п'есай ёсць змены. Месцамі не вельмі істотныя, а часам і больш. Але ўвогуле я мушу з імі пагадзіцца ці, сама меней, прыняць як мажлівыя. Час імчыць, і стаўленне да розных пытанняў крыху мяняецца; да таго ж і напісана яна да 1917 г і наступных падзей. І вось две найбольш спрэчныя (назавем іх так) змены, гэта сцэна з Незнаёмым і фінал.
Спойлеры.

Па акцёрах. Атрымалася запытацца ў Яны пра састаў загадзя, аказаўся той, на які я найболей хацеў схадзіць. Трэ было карыстацца магчымасцю.
Валянцін Салаўёў у ролі Лявона — добра. Гэта сапраўды бацька сям'і, што пакутуе ад сваёй няўдачы.
Марыля ў Людмілы Сідаркевіч шыкоўна атрымалася. :heart: Маці сваіх сыноў і дачок.
Андрэй Новік і Арцём Курэнь... Ох, якія ж хлопцы шыкоўныя, ва ўсім.
Наталля Халадовіч... яно добра. Але як месцамі пасля п'есы Зося заставалася для мяне нейкай таямнічаю (унутры), так і засталася.

А па выніку добра і вельмі цікава. Ізноў добрая рэжысура ад Гарцуева.

@темы: РТБД, Раскіданае гняздо, беларускае, мнение, мысли вслух, театр

22:48 

…лучше без точно сформулированной цели двигаться вперёд, чем без цели стоять на месте, и уж наверняка гораздо лучше, чем без цели пятиться…
А ведь действительно, ровно год...

Я помню.




...в богатстве или в бедности,
Больным или здоровым,
Чтобы любить и почитать,
Чтобы беречь и хранить,
Отныне и навечно,
Пока смерть не разлучит нас...


Ждёт нас
где-то
мир грёз...

@темы: театр, даты, Вестсайд, БГАМТ

00:59 

Сватовство гусара

…лучше без точно сформулированной цели двигаться вперёд, чем без цели стоять на месте, и уж наверняка гораздо лучше, чем без цели пятиться…
Сегодня выползли с Женей на «Гусаров».

Очень косячный спектакль был. Вот очень. Особенно в начале, эдак где-то до середины первого акта.
И ложали практически все. Кроме Илоны и актрисок, но последним особо и негде. Ложал и звукач, местами задержки были довольно серьёзные.
У Эдика всё же интересный Лоскутков вышел. Какой-то более серьёзный, нежели у Немцова. Мне нравится.
Зал мертвоватый был.

Я надеюсь, накосячили за все ближайшие спектакли. С другой стороны, это же банально неинтересно ровно отыгрывать спектакли :-D

На этом всё, у меня неписец и сонное настроение. Серьёзно, что писать о спектакле, который видел порядка десяти раз?!

-----

Накатал большущее письмецо БТ-3. Интересно, эффект будет или тот случай, когда написанная просьба возымела эффект, был единичным?

------

Я сегодня узнал, что каникулы у меня не до 7-го, а до 8-го февраля. Такая приятная неожиданность :)
В общем, я в Минске наездами, предварительно 28 января, 1-3 и 7-8 февраля. Правильно, в дни походов в театр :facepalm:

@темы: театр, мысли вслух, мнение, Территория мюзикла, Сватовство гусара

00:15 

Безымянная звезда

…лучше без точно сформулированной цели двигаться вперёд, чем без цели стоять на месте, и уж наверняка гораздо лучше, чем без цели пятиться…
Сходили сегодня семьёй на «Безымянную звезду» в театр-киноактера. Новогодний подарок.
Ходил второй раз, мне по-прежнему очень нравится. Декорации всё же шикарнейшие, я аплодирую сценографу. И музыка тоже приятная и в тему.
Я очень хотел и надеялся попасть на Харланчука, к счастью, так и получилось. Состав почти тот же, только другие исполнители ролей начальника вокзала и мадемуазель Куку.

Павел Харланчук... Ох, как же он шикарен :heart::heart::heart: На этот спектакль стоит сходить хотя бы ради него.
Валерия Арланова хороша. В этот раз лучше зашло.
Начальника вокзала сегодня играл Владимир Мищанчук и, надо признать, мастерски отыграл. Круто.
Юлия Полубинская как мадемуазель Куку... Хорошо, но Вера Полякова в этой роли мне несколько больше понравилась.
Юрий Баранов и Елена Гирёнок всё так же хороши, впрочем, как и Виктор Рыбчинский.

Со второго ряда всё так прекрасно смотрится! да ещё и со стороной зала попал.

Собственно, Жене и родителям понравилось тоже. Будем считать, что мало-мальским вкусом я обладаю :)

@темы: Безымянная звезда, мнение, мысли вслух, театр, театр киноактёра

00:07 

Адвечка

…лучше без точно сформулированной цели двигаться вперёд, чем без цели стоять на месте, и уж наверняка гораздо лучше, чем без цели пятиться…
Зноў «Адвечка» :) Здаецца, я там неўзабаве стану элементам дэкарацый :lol:
Добра было сёння. Гледачы пачулі словы са снежаньскага абмеркавання і завалілі акцёраў цукеркамі :)
Нарэшце паспяхова зламалі дэкарацыю. У мяне была думка на адным з папярэдніх паказаў, што трымаецца яно не надта моцна. Мальцы-дзецюкі вясною надта рэзва скакалі і... Насамрэч, нічога істотнага, адна з дзвюх палак, што ідуць да кола ўверсе, адчапілася ад кола і вісела гарызантальна і, самае галоўнае, не падала.
Дзесьці пачынаючы з «За сахою» і да канца пайшло вельмі добра. Лета па атмасферы было шыкоўнае, а на касьбе зала канчаткова прачнулася.

Трупа РТБД, я вас люблю :heart::heart::heart: Вы шыкоўныя, усе.
Упершыню пабачыў Давідовіча як Голад-Холад. Добра, зусім інакш спявае, але таксама годна.
Спужаўся за Таццяну Мархель, калі яна шпарка-шпарка адмалаціла замову. Але пасля ўсё было добра.
І Бэле Шпінер у канцы не забыліся даць мікрафон.

Я думаў магчыма не ісці ў лютым.
Шалёны рогат за кадрам.
Заслона.

@темы: театр, мысли вслух, мнение, РТБД, Адвечная песня

15:54 

Тры Жызэлі

…лучше без точно сформулированной цели двигаться вперёд, чем без цели стоять на месте, и уж наверняка гораздо лучше, чем без цели пятиться…
Учора схадзіў у РТБД на «Тры Жызэлі».
Добры спектакль. Кранальная гісторыя жыцця жанчыны на розных жыццёвых этапах. І той выпадак, калі склаліся якасныя складнікі спектаклю. І вось думаецца мне, што спектакль займае сваю нішу. Як раз такіх звычайных спектакляў аб людзях... я не скажу, што ў нас іх шмат, хутчэй наадварот.
Вось тут брава Меранкову. Здолець знайсці на гэткай маленькай сцэне прастору для трох эпох... гэта моцна. Музыка пасуе спектакля; але моцнай разнастайнасці няма.
Рэжысура Гарцуева — усё добра. Класічная пастаноўка, але, што самае галоўнае, — пасталена ўсё добра. Нешта месцамі прадказальна, напрыклад, надта ўжо паступова напружваецца атмасфера ў канцы першай дзеі.
П'еса Курэйчыка... Па кампазіцыі нечым блізкае да «Ямы», пра якую я ўсё не напішу: змяшэнне падзей розных часоў, калі значныя акалічнасці можна даведацца і ў канцы спектакля. Але, ў адрозненне ад «Ямы», пры першым праглядзе ўспрымалася прасцей.

Склад акцёраў тут, амаль той жа, што і ў запісе тэлевізіёншчыкаў, але я не спецыяльна.
Таццяна Мархель, зразумела, шыкоўная. Нічога пабочнага нават казаць няма жадання.
Людміла Сідаркевіч цудоўная Жызэль летняя. Старанна прадуманы вобраз, і выкананы добра. І з акцэнтам малайчыня.
Першы раз у не другараднай ролі пабачыў Наталлю Халадовіч. Пасуе ёй роля Анны; і ўвогуле абаяльная актрыса.
Жызэль вясенняя ў выкананні веранікі Буслаевай... Яно-та няблага. Але ж як сямнаццацігадовую дзяўчынку...
Сяргей Шымко шыкоўны, як заўжды. Яго роля :-D
Максім Брагінец — добра. Даволі пераканаўчы і ў 1942, і ў 1957 гадах, калі насамрэч бачыш розных людзей.
Ханаў Андрэя Дабравольскага... не ведаю. Цудоўны тыпаж, але цэласнага вобразу ў мяне неяк не склалася.
Ілля Ясінскі, Аляксандр Гарцуеў, Ганна Маслоўская, Алёна Баярава, Дзмітрый Давідовіч — усе на сваіх месцах.

Па выніку — добрая якасная пастаноўка.

@темы: РТБД, Тры Жызэлі, беларускае, мнение, мысли вслух, театр

01:01 

Дажыць да прэм'еры

…лучше без точно сформулированной цели двигаться вперёд, чем без цели стоять на месте, и уж наверняка гораздо лучше, чем без цели пятиться…
Учора (удакладню: 17-га, а то поўнач ужо мінала) завітаў у РТБД на «Дажыць да прэм'еры». Цікава было паглядзець, што ж за яно.

Па выніку — не маё. Цікава будзе прачытаць п'есу Рудкоўскага: ці то датычыцца ўвогуле драматургічнай асновы, ці толькі канкрэтнай пастаноўкі.
Той выпадак, калі пасля першай дзеі няма амаль аніякага малюнка спектаклю, і нават нейкія прамежковыя высновы зрабіць нельга.

Вайна — гэта не толькі "сухыя" даклады ці звесткі аб загінулых/параненых. Гэта і разнастайныя пачуцці і перажыванні, што спазналі людзі падчас яе. І вось актрыса Вера перад прэм'ераю свайго спектакля пра вайну спрабуе зразумець, што ж адбывалася тады. Спрабуе "зрабіць мадэль" тых падзей, адчуць, што ж адчувалі людзі тады. І толькі пасля прыходзіць да разумення таго: амаль усе пачуцці з рознакаляровай палітры могуць быць дасягнутыя зусім іншымі сродкамі і ў абставінах, што кардынальна адрозніваюцца...
Дык вось, да сэнсу я, здаецца, дабраўся; але ж вось форма, з якой падаецца матэрыял, — усё ж не мая. Не ведаю, чаму так.
Сцэнаграфія... нават не ведаю. Справа ў тым, што дэкарацыі ўмоўныя. Аб месцы падзей шмат дзе прыходзіцца проста здагадвацца ці разуменне/тлумачэнне прыходзіць пазней. У тым ліку з-за гэтага цяжка "ўключыцца" ў падзеі.

Актрыса Вера ў выкананні Веранікі Буслаевай... Дзесьці эпізадычна прасклізгвала "нешта не веру". А ў цэлым нармалёва.
Анастасія Баброва цікавая ў гэтай ролі. Поўная супрацьлегласць у пачатку і канцы.
Аляксандр Марчанка — добра. Арганічны ён ў гэта ролі.
Бэла Шпінер шыкоўная. Надта пасуе ей гэты вобраз Жанчыны.
Максім Брагінец у ролі Інструктара таксама на сваім месцы.

У выніку глядзець можна. Але каб вялікая асалода — не скажу. Мо' калісьці і прыйду паглядзець другі склад, калі прачытаю п'есу, але не ведаю.
Не маё.

-----

І крышачку суму напрыканцы.
Стрэў Алёну ў РТБД. :-/ Шкада, а я ўжо паспадзяваўся, што кола яе цікавасцяў абмяжоўваецца музычным і Горкаўскім тэатрамі.

@темы: мнение, беларускае, РТБД, Дажыць да прэм'еры, мысли вслух, театр

23:39 

жАрт to you

…лучше без точно сформулированной цели двигаться вперёд, чем без цели стоять на месте, и уж наверняка гораздо лучше, чем без цели пятиться…
У аўтарок завітаў разам з Жэняй і дзвюма яе былымі аднакурсніцамі ў Купалаўскі на іх капуснік «жАрт to you».
Я неяк не планаваў асабліва туды ісці, бо сэсія, але ж на мяне ўзялі квіток :) За што я, увогуле, удзячны.

Цікавае мерапрыемства, дагэтуль не быў на падзеях гэтага кшталту. Увогуле мне спадабалася.
Жартаўлівыя нумары на тэмы, звязаныя з тэатрам ці мастацтвам і культурным жыццём. Але аб'ядналі усё тэмай палёту на самалёце тэатра, з камандзірам, экіпажам і сцюардэсамі. Атрымалася няблага.

Па нумарах.
Усе песні, што былі, цудоўныя.
Байка пра варону і лісіцу шыкоўная :heart:
Сцэна Пятрова і Белахвосцік парадавала. Пятроў малайчына.
Сход-абмеркаванне магчымых паляпшэнняў святкавання Новага году — гэта нешта! :-D Я ўявіў сабе салют у жыроўцы. А цікава было б пабачыць казачку "пра зайчыка Валодзю, Снегавічку Вічку, якім дапамагалі знайсці беларускага Дзеда Мароза Бураціна і простыя школьнікі Артур і Оля" (а па дарозе й машына з мігалачкамі падвазіла, і чыгуначка са зніжкаю, а супрацоўнікі зелянбуду ў лесе сцяжыну ад снегу чысцілі)... А што, падаць ідэю Туравай, яна яшчэ дапрацуе сюжэт — і глядзіце новую беларускую трылер святочную камедыю першага студзеня :lol:
Прызыў у тэатр — файна.

Былі й больш сумныя ніж смешныя па змесце нумары.
"Акцёр-невідзімка" — цікава, як раз-такі задумацца. Аднак тут пэўныя акалічнасці, пра якія ў апошнім абзацы.
Баі за ганарар мне не зайшлі.

Але ўсё роўна, уражанні ад вечару прыемныя, дзякуй усім акцёрам. І ў канцы думка, што "добра, але замала" :)

Аднак... вельмі непрыемна было пэўны час падчас спектаклю (у асноўным падчас сцэны пра "акцёра-невідзімку").
Сядзелі на другім радзе балкона, за намі людзі, адказныя за гук і святло. І хтосьці з іх курыў. Натуральна, так, у памяшканні тэатра падчас спектаклю быў пах цыгарэт. :facepalm:
У мяне няма словаў...

@темы: Купалаўскі, жАрт to you, мнение, мысли вслух, театр

13:28 

Собака на сене

…лучше без точно сформулированной цели двигаться вперёд, чем без цели стоять на месте, и уж наверняка гораздо лучше, чем без цели пятиться…
Сходил я вчера снова на нашу «Собаку на сене». Всё же очень люблю я этот спектакль.

Отыграли вчера удивительно ровно. Все большие молодцы :heart:
Илона шикарна в роли Дианы. :white: Сколько смотрю, столько и восхищаюсь.
Очень понравилась вчера Катя Дегтярёва. Я всё же надеюсь, что классическая постановка «Дульсинеи» с Катей увидит когда-нибудь свет в ТМ... Хотя Катя и попыталась повторить подвиг Эдика и перепутала имя (теперь Марсела видится с Анардой вместо Теодоро :gigi: ), но быстро исправилась сама.
Федерико в исполнении Немцова вчера был хорош. И Лудовико, в принципе, тоже, но я помню Эдика, увы...
Все остальные, повторю, вчера также были очень хороши. Спасибо всем :red: И звук вчера замечательный был.

Ну а после спектакля молодой человек со сцены делал предложение :cheek:

Счастья влюблённым и долгих лет их семье :)

@темы: театр, мысли вслух, мнение, Территория мюзикла, Собака

00:50 

…лучше без точно сформулированной цели двигаться вперёд, чем без цели стоять на месте, и уж наверняка гораздо лучше, чем без цели пятиться…
Наше белорусское телевидение продолжает отжигать.

Фильм о Наталии Гайда из цикла документальных фильмов «Легенды белорусской эстрады».

:facepalm: :apstenu:

Оперетта и эстрада — судя по всему, для кого-то это синонимы.


@темы: ...сейчас прольётся чья-то кровь..., БГАМТ, БТ-3, асобы, записи, театр

13:02 

Снежная Королева

…лучше без точно сформулированной цели двигаться вперёд, чем без цели стоять на месте, и уж наверняка гораздо лучше, чем без цели пятиться…
Вчера мы с Женей выползли на «Снежную Королеву» в музыкальном театре. Тот редкий случай, когда премьерный музыкальный спектакль я смотрю как обычный зритель, не сильно знакомый с оригиналом. :) Фамилия композитора Шайдулова мне ничего не говорит, а литературные первоисточники я, кажется, не читал (ни Андерсена, ни Шварца). Только "классические" мультфильм и фильм, но последний фрагментарно. И давно.

В целом — вполне смотрибельно. Т.е. хорошо.
Музыка — неплохо. Что-то больше запомнилось, что-то меньше. Тексты песен неплохие, качественные. Ну и рифмы тоже.
Сценография и костюмы очень радуют глаз. :heart: Компьютерная графика — на высоте.

А вот относительно сюжета есть определённые вопросы. Женя оригинал знает лучше, тут мне с ней не тягаться. Я напишу лишь только то, что однозначно зацепило.
Конец первого акта получился начисто лишённым логики. На вопрос Герды о Кае вороны отвечают, что <...> Принцесса нашла себе Принца, который её не испугался. Реакция: "О, давайте пойдём к ним!" И все начинают кидаться снежками. :wow2::alles: Умом я понимаю, что, скорее всего, забыли сказать что-то вроде: "Наверное, это Кай!". Или, если учитывать последующие сцены: "Принцесса называла его Каем!", потому что иначе слова Принцессы о том, что они играли в Герду и Кая и называли так друг друга, никак не связаны.
Роль Сказочника неоднозначная. Опустим то, что добрых сказок он не рассказывает по умолчанию, никому. Если он сам создал эту сказку (а он так в одном из моментов говорит и что он также может влиять на сказку), то почему изначально он не мог всё сделать хорошо? Риторический вопрос, я понимаю, ибо же сказка. Однако это не мешает ему в конце вдруг низвергнуть Снежную Королеву, прекратив зиму и приблизив наступление весны с цветами. Собственно, ещё один вопрос постановки: концовка.
Сцена в королевском дворце... Сдвигание во время песни Короля границы между половинами дворца в ромбик — где чья половина?
Мелочь: выход Советника на поклоны в центр сцены до закрытия занавеса непонятен.

По актёрам. На удивление, россыпь интересных работ.
Ермаков зажёг в роли Короля :heart: Прекрасно, изумительно сыграно, Ермакова не узнать.
Лют и Эдик хороши, приятно было смотреть на их Принцессу и Принца.
Ворон у Мальцевича получился замечательный.
Здярскую я до этого видел лишь в Горьковском на "Льве зимой". Хорошо смотрелась и тут.
Шикарны Катя Дегтярёва и Илона Казакевич, обе прекрасные разбойницы. :heart: Хороши и разбойники: я на песне Дегтярёвой отвлекался на обкрадывание Советника.
Русецкий вполне себе Кай. А вот Герда Саши Жук-Войцехович... не знаю. Вокально она совсем не очень, по игре хорошо.
Сказочник Килессо... роль специфическая изначально, на мой взгляд.
Ну и Шамхал неплохой Советник.

По итогу — очень достойно. А если учитывать, что для режиссёра Валерии Чигилейчик это только дипломная работа... Кстати, с успешной премьерой её.
На самом деле, на фоне последних премьер оно замечательно смотрится. Если попытаться закрыть глаза на вопросы с либретто которые теперь, похоже, повсюду, то это будет одна из самых удачных постановок.
Второй акт подинамичнее будет, да и смотрится интереснее. Первому в начале не хватает некоторой динамики, но там завязка действия.

@темы: театр, мысли вслух, мнение, Снежная Королева, БГАМТ

18:45 

Адэля

…лучше без точно сформулированной цели двигаться вперёд, чем без цели стоять на месте, и уж наверняка гораздо лучше, чем без цели пятиться…
Лагічней зараз было б пачаць пісаць пра «Снежную каралеву», але я ўжо амаль тыдзень збіраюся напісаць пра «Адэль». Да таго ж галава нейкая дурная, таму...

...23 снежня я ў чарговы раз завітаў у РТБД, вярнуўся на «Адэлю». Усё ж добры спектакль.
І філігранная праца акцёраў. Пашанцавала сядзець на крайнім месцы другога раду, а там нішто акрамя "вандруючых" гледачоў не перашкаджае назіраць за акцёрамі. Насамрэч, гэта вялікая асалода прыкмячаць дробязі, якія паціху, але ж прымушаюць інакш разглядаць падзеі.
Зразумела, дзякуй Ігару Сігову і Вераніке Буслаевай :heart:
А яшчэ я вельмі хачу сабе апрацоўку «Earth (Listen to the Bach)» Арцем'ева, што гучыць у спектаклі...

А ўвогуле пасля спектаклю задумаўся... Што камедыя — усё ж не маё. Лагічная выснова пасля не камедыі :-D Я не атрымліваю ад яе гэткай жа асалоды і ўнутранага задавальнення, як ад драмы ці звычайнай людской гісторыі, расказанай са сцэны. Можа, нейкія асаблівасці успрыманні. Мабыць, менавіта таму й не зайшоў «Арт»...
Гэта я да чаго вяду. Мне веры даваць нельга ;)

@темы: театр, мысли вслух, мнение, РТБД, Адэль

22:17 

…лучше без точно сформулированной цели двигаться вперёд, чем без цели стоять на месте, и уж наверняка гораздо лучше, чем без цели пятиться…
Счастье есть, 20-го февраля снова будет «Бег» :) Хотя, скорее всего, и с составом Шпаковская-Душечкин.

@темы: театр, мысли вслух, Горьковский

17:57 

Волшебный мир оперетты

…лучше без точно сформулированной цели двигаться вперёд, чем без цели стоять на месте, и уж наверняка гораздо лучше, чем без цели пятиться…
Вчера по БТ-3 показывали концерт БГАМТа «Волшебный мир оперетты», состоявшийся 27 ноября в Молодечно.


Список номеров:
1. Наталья Дементьева — И. Кальман. Выходная ария Сильвы из оперетты «Сильва»
2. Артём Хомичёнок — И. Штраус. Куплеты Баринкая из оперетты «Цыганский барон»
3. Ольга Железкая — И. Штраус. Куплеты Адель из оперетты «Летучая мышь»
4. Николай Русецкий — И. Кальман. Песня Шандора из оперетты «Дьявольский наездник»
5. Леся Лют — И. Кальман. Ария Виолетты из оперетты «Фиалка Монмартра»
6. И. Штраус. Полька «На охоте»
7. Наталья Дементьева, Сергей Сутько — И. Кальман. Дуэт Теодоры и Мистера Икс из оперетты «Принцесса цирка»
8. Екатерина Станкевич — Ш. Лекок. Болеро Микаэлы из оперетты «Рука и сердце»
9. Виктор Циркунович — И. Штраус. Куплеты Зупана из оперетты «Цыганский барон»
10. Наталья Гайда — К. Миллекер. Ария Жанны из оперетты «Мадам Дюбарри»
11. Николай Русецкий — Ф. Легар. Ария Су-Шонга из оперетты «Страна улыбок»
12. Ольга Железкая — И. Дунаевский. Песенка Пепиты из оперетты «Вольный ветер»
13. Сергей Сутько — И. Кальман. Чардаш Тассило из оперетты «Марица»
14. Ж. Оффенбах. Кан-Кан
15. Екатерина Станкевич — Ф. Легар. Ария Джудитты из оперетты «Джудитта»
16. Наталья Дементьева, Артём Хомичёнок — Ф. Легар. Дуэт Ганны и Данило из оперетты «Весёлая вдова»
17. Дмитрий Якубович — И. Кальман. Куплеты Бони из оперетты «Сильва»
18. Людмила Станевич, Алексей Кузьмин — И. Кальман. Дуэт Каролины и Пеликана из оперетты «Принцесса цирка»
19. Виктор Циркунович — Ф. Легар. Куплеты Негуша из оперетты «Весёлая вдова»
20. Наталья Гайда — Ш. Лекок. Ария Габриэль из оперетты «Зелёный остров»
21. Артисты БГАМТа — И. Кальман. Финал «Звёзды театра сияют для вас» из оперетты «Баядера»

Порезанное аудио тут (номер Кузьмина со Станевич в двух вариантах — сцена полностью и только песня).

Судя по фотографиям, вырезали как минимум два номера: "Тост Орловского" Хомичёнка и дуэт Якубовича с Лют.
У меня вечный вопрос: ЗАЧЕМ? По программе концерт должен быть 90 минут, на деле оказался 80 минут. Зачем было вырезать те два номера, если в эфир они влезали? И кто у нас на телевидении берёт на себя "цензорские" функции, решая, что телезрителям смотреть, а что нет?! Уже не в первый раз этот вопрос возникает...

Монтажёра хотелось придушить. Вот честно. Посмотрите номера Якубовича и Кузьмина со Станевич. Только начинают танцевать, только начинается действо, на которое следует смотреть, — монтажёр решает показать оркестр или зал. А вот на статичных дуэтах, которых много, такого нет...

@темы: БГАМТ, БТ-3, записи, мнение, музыка, мысли вслух, театр

23:54 

Адамавы жарты

…лучше без точно сформулированной цели двигаться вперёд, чем без цели стоять на месте, и уж наверняка гораздо лучше, чем без цели пятиться…
Дзесьці дзён дзесяць таму вырашылі сустрэцца з Кролег белый и с коллаэдром в чемодане. Але каб не проста паблукаць па горадзе, як тое было гэтаю вясною, але, мажліва, і завітаць куды-небудзь. Спыніліся на «Адамавых жартах» РТБД.
Вельмі прыемна было сустрэцца і проста так паразмаўляць на роднай мове. Але практыка паказвае, што менавіта яе й не хапае, і практыкавацца ў маўленні шчэ трэба й трэба. Бо мне сорамна, калі сваё, роднае, ведаеш горай за іншых. Неабходна пэўны час чуць меркаванні чалавека звонку. Ды ўвогуле дзякуй як за надзвычай прыемную размову, так і за кампанію ў тэатр. Варта было гардэробніцы запытацца, чаму гэта я ўвесь час адзін, як я адразу ў тэатр з дзвюма рознымі дзяўчынамі :D

Наконт спектаклю. Якраз так склалася, што ў другі раз я трапіў на поўнасцю іншы склад, які зараз мог быць, бо Яна паведаміла, што Кірыл Навіцкі часова Саўку не грае.
Пэўныя пытанні па спектаклю ўсё ж застаюцца, больш па першай дзеі. Але ўвогуле добры спектакль. Цікава, аднак, будзе прачытаць першакрыніцы, каб пабачыць, што менавіта рэжысёр Святлана Навуменка дадала спектаклю.
Вераніка Буслаева ды Максім Брагінец добрыя Марыся і Саўка, дзякуй ім.
Магрэту грала Марына Здаранкова. Увогуле няблага. Але ў Анастасіі Бабровай выйшла больш сакавіта й каларытна. У першай дзеі яна для мяне адназначна лепшая.
Ролю Чорта нарэшце (бо тады яго ў дзень спектаклю замяніў Аляксандр Марчанка) выканаў Дзяніс Паршын. Мабыць, ён лепшы за Марчанка. Але вось тое, што ён дадае вобразу (асабліва ў сваіх першых сцэнах), даволі спецыфічна. Але, улічваючы агульную атмасферу пастаноўкі, гэта даравальна.
Увогуле, паўтару, добра. Сакавітая беларуская камедыя, вырашаная гратэскам, што, безумоўна, павінна існаваць.

@темы: РТБД, беларускае, мнение, мысли вслух, сустрэчы, театр

21:40 

Сымон-музыка

…лучше без точно сформулированной цели двигаться вперёд, чем без цели стоять на месте, и уж наверняка гораздо лучше, чем без цели пятиться…
Запісаны і апошні «Сымон-музыка» Купалаўскага.


Дзейныя асобы і выканаўцы:
Сымон — Аляксандр Казела
Дзед Курыла — Генадзь Гарбук
Бацька Сымона — Вячаслаў Паўлюць
Маці Сымона — Алена Сідарава
Дзед Жабрак — Віктар Манаеў
Ганна — Ганна Хітрык
Маці Ганны — Святлана Некіпелава
Шлёма — Мікалай Кірычэнка
Пан — Аляксандр Падабед
Дзед Даніла — Арнольд Памазан
Дамінік — Дзмітрый Есяневіч
Варажэя — Наталля Качаткова
Хор жанчын — Кацярына Алейнікава, Марына Гардзіёнак, Марта Голубева, Юлія Шпілеўская, Кацярына Яворская
Хор мужчын — Павел Астравух, Міхаіл Зуй, Раман Падаляка, Сяргей Чуб, Павел Яскевіч
Музыкі — Генадзь Вішнякоў, Леанід Клунны, Андрэй Сапоненка, Андрэй Сенажэнскі, Юрый Хілавец


Зыходнік — запіс AND01AND, таму ўсе падзякі яму.

Спампаваць мажліва тут (спасылка дзейнічае да 31 снежня) ці з трэкера. Каму будзе трэба — пішыце, перададзім як-небудзь.

Вось зусім па-рознаму апрацавалі канцоўкі спектакляў. У «Translations» пакінулі лічаныя секунды паклонаў, але на поўны экран. Тут жа на паклоны экран паменшылі разы ў чатыры, каля паменшанага пусцілі тытры. Але нічога значна не выкідалі.
Ну і я другі раз трапіў ў гісторію, г. зн. у запіс...

@темы: театр, мысли вслух, записи, беларускае, Сымон-музыка, Купалаўскі, БТ-3

19:13 

…лучше без точно сформулированной цели двигаться вперёд, чем без цели стоять на месте, и уж наверняка гораздо лучше, чем без цели пятиться…
Сходили сегодня с Женей и мамой на «Млын».
Круто конечно. :heart: Столько интересного, что глаза разбегаются. Но после трёх часов хождения по выставке ноги отваливаются, а голова идёт кругом.
Я даже придушил жабу немножко себе прикупил :)

-----

Думал сегодня сходить на "ТеатрО" в РТБД, да не вышло :(
Мне сказали, что мы быть может сегодня поедем к бабушке... Не поехали, конечно; завтра. Но билеты я заранее не покупал. А по телефону в кассе сказали, что билетов нету...
Не складывается у меня как-то с "ТеатрО", а жаль...

А в понедельник мы на "Звёздные войны", и я понимаю, что особо не хочу. Не киноман я, а театрал, увы...

-----

Написал БТ-3, напомнив им, что в январе 45 лет БГАМТу, а в 2016 в принципе — что-то около 25 лет РТБД. Спросил, а можно ли записи спектаклей этих театров показать (с примерами наличия записей).
Ответ, судя по всему, опять можно будет увидеть лишь в программе. Только так.

@темы: мысли вслух, мнение, ТеатрО, РТБД, БГАМТ, театр

23:40 

Адвечная песня

…лучше без точно сформулированной цели двигаться вперёд, чем без цели стоять на месте, и уж наверняка гораздо лучше, чем без цели пятиться…
Чарговы (мне тут менавіта гэтае слоўца падабаецца) раз схадзіў на «Адвечку». А таксама зрабіў немагчымае захапіў з сабою Жэню пасля марных, амаль гадавых, высілкаў выбрацца кудысьці разам у драматычны тэатр.

Наконт спектаклю — :heart::heart::heart: Я яго па-ранейшаму моцна люблю.
Для мяне адна з адзнак якасці спектакля — гэта наяўнасць другога, трэцяга і астатніх планаў. Дык вось, у «Адвечцы» яны не толькі ёсць, але й жывуць самастойным жыццём не менш захапляльныя, чымсьці асноўныя падзеі.
Касякі невялічкія былі, але ўражання ўвогуле не псавалі.
Усім акцёрам вялікі-вялікі дзякуй. :red:

А пасля спектаклю нечакана адбылася сустрэча з акцёрамі. Раней хоць папярэджвалі, а цяпер... Не, я за правядзенне гэткіх сустрэч з папярэднім паведамленнем — а мо' я пачую пра яе і захачу наведаць?..
Насамрэч, я не ведаю, што можна абмяркоўваць пасля «Адвечкі». На мой погляд, можна дзякаваць, выказваць незадавальненне, але вось сур'ёзных момантаў для абмеркавання я не бачу.
Так, між тым, і адбылося — у асноўным была размова з пэўнымі артыстамі (Сігоў, Мархель, крыху Сідаркевіч), але ж і пра стварэнне спектакля і гісторіі, з ім звязаныя, таксама пагутарылі.
Увогуле, вельмі прыемнае мерапрыемства. Вось толькі нечаму даволі блага было часам чуваць, хаця й другі рад...

Са здзіўленнем пачуў, што гэта быў 313 спектакль...

@темы: Адвечная песня, РТБД, мнение, мысли вслух, театр

Ноги, крылья… Главное — хвост!!

главная