• ↓
  • ↑
  • ⇑
 
Записи с темой: сымон-музыка (список заголовков)
14:26 

…лучше без точно сформулированной цели двигаться вперёд, чем без цели стоять на месте, и уж наверняка гораздо лучше, чем без цели пятиться…


О, край родны, край прыгожы!
Мілы кут маіх дзядоў!
Што мілей у свеце божым
Гэтых светлых берагоў,
Дзе бруяцца срэбрам рэчкі,
Дзе бары-лясы гудуць,
Дзе мядамі пахнуць грэчкі,
Нівы гутаркі вядуць?

Гэй, адвечныя курганы,
Сведкі прошласці глухой!
Кім вы тут панасыпаны?
Чыёй воляю-рукой?
Вы пуцінаю няроўнай
Бежыце ўдалечыню,
У бок Віліі чароўнай
І пад светлую Дзвіну.

Родны край! у Божа імя,
У чэсць косцелаў і царквоў
Паміж дзеткамі тваімі
Многа легла камянёў;
Многа выйшла трасяніны —
Меч, агонь знішчалі край:
З двух бакоў «айцы» дубінай
Заганялі нас у рай!

Кроў лілася ручаямі,
Здрада чорная расла,
Што папамі і ксяндзамі
Ў сэрцы кінута была.
I цяпер над намі, брацце,
Яшчэ ў сіле той раздор —
I папоўскае закляцце,
I ксяндзоўскі нагавор.

Брацце, мае беларусы!
У той кнізе людскіх спраў
Сам Бог, мусіць, для спакусы
Гэты край нам адзначаў.
Тут схадзіліся плямёны
Спрэчкі сілаю канчаць,
Каб багата адароны
Мілы край наш зваяваць.

Каб у віры той ашукі
Знішчыць нашы ўсе сляды,
Каб не ведалі і ўнукі,
Хто такія іх дзяды.

Эх, чаго нам не прыйшлося,
Брацце мілыя, ужыць!
Колькі талентаў звялося,
Колькі іх і дзе ляжыць
Невядомых, непрызнаных,
Не аплаканых нікім,
Толькі ў полі адспяваных
Ветру посвістам пустым!

Дык хіба ж мы праў не маем,
Сілы шлях свой адзначаць
I сваім уласным краем
Край свой родны называць?

@темы: записи, театр, беларускае, Сымон-музыка, БТ-3, Купалаўскі

21:40 

Сымон-музыка

…лучше без точно сформулированной цели двигаться вперёд, чем без цели стоять на месте, и уж наверняка гораздо лучше, чем без цели пятиться…
Запісаны і апошні «Сымон-музыка» Купалаўскага.


Дзейныя асобы і выканаўцы:
Сымон — Аляксандр Казела
Дзед Курыла — Генадзь Гарбук
Бацька Сымона — Вячаслаў Паўлюць
Маці Сымона — Алена Сідарава
Дзед Жабрак — Віктар Манаеў
Ганна — Ганна Хітрык
Маці Ганны — Святлана Некіпелава
Шлёма — Мікалай Кірычэнка
Пан — Аляксандр Падабед
Дзед Даніла — Арнольд Памазан
Дамінік — Дзмітрый Есяневіч
Варажэя — Наталля Качаткова
Хор жанчын — Кацярына Алейнікава, Марына Гардзіёнак, Марта Голубева, Юлія Шпілеўская, Кацярына Яворская
Хор мужчын — Павел Астравух, Міхаіл Зуй, Раман Падаляка, Сяргей Чуб, Павел Яскевіч
Музыкі — Генадзь Вішнякоў, Леанід Клунны, Андрэй Сапоненка, Андрэй Сенажэнскі, Юрый Хілавец


Зыходнік — запіс AND01AND, таму ўсе падзякі яму.

Спампаваць мажліва тут (спасылка дзейнічае да 31 снежня) ці з трэкера. Каму будзе трэба — пішыце, перададзім як-небудзь.

Вось зусім па-рознаму апрацавалі канцоўкі спектакляў. У «Translations» пакінулі лічаныя секунды паклонаў, але на поўны экран. Тут жа на паклоны экран паменшылі разы ў чатыры, каля паменшанага пусцілі тытры. Але нічога значна не выкідалі.
Ну і я другі раз трапіў ў гісторію, г. зн. у запіс...

@темы: театр, мысли вслух, записи, беларускае, Сымон-музыка, Купалаўскі, БТ-3

00:51 

Апошнія. «Translations» ды «Сымон-музыка»

…лучше без точно сформулированной цели двигаться вперёд, чем без цели стоять на месте, и уж наверняка гораздо лучше, чем без цели пятиться…
Учора хадзіў на «Translations» у Купалаўскі. Аказалася — на апошнія. :( На паклонах Падаляка паведаміў аб гэтым.
Састаў для гісторыі.
Састаў быў не самы любімы мной. Значна больш люблю Есяневіча ў спектаклі. Ды, як зразумеў, і Дробыша з Малчанавым.
Гэтым разам нарэшце пабачыў некаторых іншых выканаўцаў. Першы раз свядома бачыў на сцэне Бародзіча — спадабаўся. А вось Яворская, на мой погляд, крыху прайграе Гардзіёнак. Хітрык... добра, але Анікей мне падабаецца больш. Мне цікава, я хоць раз дзесьці пабачу Зелянкоўскую?..
На пачатку спектакля мне бракавала атмасферы, не хапала чагосьці няўлоўнага. Пасля пайшло лепей. Другая дзея, як заўжды, шыкоўная.

Пасля спектаклю наважыўся падысці да адміністратара (як пасля зразумеў — здаецца, да адной з галоўных), запытацца, а ці не будзе заўтрашні «Сымон-музыка» апошнім (доўга ў афішы яго, як і «Translations», не было, дый у лістападаўскай з'явіўся не адразу). На жаль, нядобрыя прадчуванні падцвердзіліся. Соты «Сымон-музыка» стане апошнім. І хоць я зусім не планаваў, а выбраўся сёння на «Сымона-музыку».

Мушу падзякаваць адміністратару Наталлі, якая не толькі ўчора паведаміла ўсе звесткі, але й дапамагла сёння з квітком на ўваход, бо суровыя людзі на ўваходзе былі супраць майго візіту. Яшчэ, пакуль не забыўся: чамусьці ў якасці квітка на ўваход выкарыстоўваецца любы іншы квіток на спектакль, які яшчэ мусіць адбыцца. У маім выпадку то было «Местачковае кабарэ». :) Давялося сядзець на тым месцы, што адкідваецца ад раду партэра: агляд добры, але вось прытуліцца няма куды.
Ізноў састаў для гісторыі.
Вясною мне спадабалася больш, але, мажліва, тут спрацавала ўражанне першага прагляду. Спектакль па-ранейшаму цудоўны. Асабліва люблю ў ім масавыя сцэны й сцэнаграфію.
Усе змены акцёраў, што адбыліся ў параўнанні з красавіцкім спектаклем, мне не спадабаліся. Крыху цікавейшым мне падаецца дзед Курыла Аўсяннікава, чымсьці Гарбука. Варажэя ў Зубковай выходзіць лепей. Ну а Ганна Хітрык... нечага не хапала мне. Не ведаю, можа, застаўся ў памяці нейкі ідэалізаваны вобраз гэтай ролі у выкананні Крысціны Дробыш. Дый па ўзросце ўжо бачна, што Хітрык не малая дзяўчынка. Цікава было б паглядзець на запіс з Крысцінай Дробыш, калі той існуе.
Ну і кветачку падарыў Аляксандру Казеле. Цікавы Сымон у яго атрымаўся. Першыя кветкі ў Купалаўскім за колькі год!..
Вось пашанцавала мне з адэкватнымі школьнікамі на «Ліфце», а на «Сымоне-музыке» — не. Яно й зразумела: калі весці на гэты ці іншы сур'ёзны спектакль дзяцей 10-12 год, нездарова смешная рэакцыя к канцу спектакля можа пачацца паўсюль.

-----

Вось так адыйшлі ў нябыт яшчэ два спектаклі. Два выбітныя спектаклі беларускага тэатра. Я, дарэчы, абсалютна не разумею, чаму знялі менавіта іх. Яны не састарэлі ні маральна, ні ў плане тэхнічнага абсталявання. Свайго гледача яны маюць. Але, як мне паведамілі, «рашэнне прыняў сам Мікалай Пінігін»...
Я не ведаю, куды рухаецца Купалаўскі. Але мне цяжка ўявіць сабе яго як тэатр, дзе аснову рэпертуара складаюць камедыі. І для мяне канкаткова канчаецца яшчэ адна эпоха, эпоха добрых спектакляў у Купалаўскім. Калі меркаваць хаця б па запісах, што даступныя, ды дадаць знятае... паўстае зусім іншы вобраз тэатру.

Але. Напрыканцы дадам хоць крыху пазітыва.
Абодва дні на спектаклях працавалі тэлевізіёншчыкі, рабілі запісы спектакляў (апошніх! ну не ўмеюць у нас шанаваць тое, што маем; толькі калі спектакль сыходзіць са сцэны ці ён прымеркаваны да нейкай падзеі — толькі тады ўспамінаюць пра неабходнасць пакідаць нешта нашчадкам). 5 камер у партэры (тры па цэнтры, па адной па краёх) ды адна на бельэтажы злева. Будуць якасныя запісы, будзем чакаць паказаў па БТ-3. Вось толькі мне шкада, што не з найлепшымі саставамі акцёраў.

@темы: театр, мысли вслух, мнение, записи, беларускае, Сымон-музыка, Купалаўскі, БТ-3, Translations

Ноги, крылья… Главное — хвост!!

главная