Bartimeyse
…лучше без точно сформулированной цели двигаться вперёд, чем без цели стоять на месте, и уж наверняка гораздо лучше, чем без цели пятиться…
Чарговы (мне тут менавіта гэтае слоўца падабаецца) раз схадзіў на «Адвечку». А таксама зрабіў немагчымае захапіў з сабою Жэню пасля марных, амаль гадавых, высілкаў выбрацца кудысьці разам у драматычны тэатр.

Наконт спектаклю — :heart::heart::heart: Я яго па-ранейшаму моцна люблю.
Для мяне адна з адзнак якасці спектакля — гэта наяўнасць другога, трэцяга і астатніх планаў. Дык вось, у «Адвечцы» яны не толькі ёсць, але й жывуць самастойным жыццём не менш захапляльныя, чымсьці асноўныя падзеі.
Касякі невялічкія былі, але ўражання ўвогуле не псавалі.
Усім акцёрам вялікі-вялікі дзякуй. :red:

А пасля спектаклю нечакана адбылася сустрэча з акцёрамі. Раней хоць папярэджвалі, а цяпер... Не, я за правядзенне гэткіх сустрэч з папярэднім паведамленнем — а мо' я пачую пра яе і захачу наведаць?..
Насамрэч, я не ведаю, што можна абмяркоўваць пасля «Адвечкі». На мой погляд, можна дзякаваць, выказваць незадавальненне, але вось сур'ёзных момантаў для абмеркавання я не бачу.
Так, між тым, і адбылося — у асноўным была размова з пэўнымі артыстамі (Сігоў, Мархель, крыху Сідаркевіч), але ж і пра стварэнне спектакля і гісторіі, з ім звязаныя, таксама пагутарылі.
Увогуле, вельмі прыемнае мерапрыемства. Вось толькі нечаму даволі блага было часам чуваць, хаця й другі рад...

Са здзіўленнем пачуў, што гэта быў 313 спектакль...

@темы: Адвечная песня, РТБД, мнение, мысли вслух, театр